Sowy muszą być ;)

Hej :).

Coś ostatnio produkuję sowy w hurtowej ilości :P. Dzisiaj zobaczycie kolejne dwie, ale ich nigdy za dużo prawda :D?

W Szufladzie trwa wyzwanie "Kotwica". Temat wydawał mi się taki sobie, ale w końcu wymyśliłam, że ten element można wrySOWAć w szlarę, tworząc sowę - marynarza:

Użyłam cienkopisów wodoodpornych i kredek akwarelowych Koh-I-Noor Mondeluz.
Wiem, że to dość nietypowa praca i pewnie wielu osobom nie przypadnie do gustu, ale jak mogłabym zaprzepaścić pomysł na mojego ulubionego ptaka ;) ?

W trakcie rysowania:

*****************************

Z uwagi na to, że są wakacje, mam trochę więcej rzeczy do pokazania (i zgłoszenia na wyzwania, hehe), więc wstawię dwie w tym samym poście. Tym razem w roli głównej koraliki:

Sówcia powstała z jakiegoś wzoru znalezionego w czeluściach internetu, tylko dodałam jej nóżki. Ścieg flat peyote, koraliki wyjątkowo Toho 11. Pewnie wykorzystam ją jako zawieszkę do naszyjnika albo coś w tym stylu.
Tu możecie zobaczyć rozmiar:

Koralik(s)owa ochoczo leci do zabawy "Koraliki" na blogu DIY.

Miłego dnia! ;)

Czaszka z koralików i pelikan

Hej :).

Nauczyłam się ostatnio ściegu flat peyote i teraz produkuję zawieszki :D. Dzisiaj chciałabym pokazać czaszkę:

Użyłam Toho 15/0 i karabińczyka 12 mm. Podczas robienia wyskoczył problem, bo okazało się, że mam za grubą igłę i piętnastki pekają od niej, a na cieńszą nie dało rady nawlec żyłki. Muszę kupić inną żyłkę, bo takie łatanie dziur po koralikach psuje efekt.

Zgłaszam pracę do zabawy na blogu DIY. Bransoletkę flat spiral też zrobiłam, ale nie wszystko naraz ;).

**************************

Ostatnio na Stawach Raszyńskich pod Warszawą pojawił się pelikan różowy. Pojechaliśmy go zobaczyć i od razu zauważyliśmy charakterystyczny kształt na wodzie:

 

Zdjęcia nie powalają, ale mam tylko dwunastokrotny zoom w aparacie, nie posiadam również lunety, żeby móc robic zdjęcia przy pomocy digiscopingu.

Ale i tak najważniejsze, że pelikan był :D.
 Swoją drogą to głupie, że po polsku nazywa się różowy, a po angielsku Great white pelican :P.

Pojechałam dzisiaj z mamą na jezioro Zgorzała (pod Warszawę) i widziałyśmy perkozy rdzawoszyje i zauszniki z bliska, ale aparat nie zmieścił mi się do sakwy w rowerze, więc wzięłam tylko lornetkę. Szkoda :/.

Pelikanowe pozdrowienia :D.

Choker pastel goth i serduszka z koralików

Hej :).

Ostatnio postanowiłam zrobić choker z myślą o sprzedaży, ale tak mi się spodobał, że zostaje ze mną ;). Oto on:

A to ja z nim :P :

 Przymierzam się do stworzenia tiulowej spódnicy w kolorach pastel goth, więc będę miała do czego go nosić.

Zrobiłam też dla siebie koronkowy, czarny choker:

Taki zwykły, ale przyda się :D.
Z tyłu naszyjników są końcówki do wstążki, karabińczyk i ogniwka, takie zwykłe, więc nie robiłam zdjęcia. Do zrobienia obu użyłam Guttermanna HT2, który nadaje się do prania. Polecam :).

Nauczyłam się też serduszek z koralików:

Pierwsze od lewej z Toho 11/0, a drugie z Toho 15/0. Żebyście wiedzieli, jaki jest ich rozmiar, powiem, że karabińczyk na zdjęciu ma 12 mm. Ten konkretny wzór sama wymyśliłam, ale uczyłam sie z tego tutorialu.

Pozdrawiam :).

Twarz z modeliny

Hej :).

Ostatnio ćwiczyłam lepienie twarzy z modeliny, bo zamierzam kupić utwardzacz Powertex i chcę zrobić silikonową formę, ponieważ gotowe główki tanie nie są, a gips kosztuje chyba coś koło 4 zł za 2kg w budowlanym (no co, ekonomiczne podejście jest bardzo praktyczne :P). Jak już miałam twarz (rozpędziłam sie z robieniem), postanowiłam zrobić zawieszkę (pod włosami, u góry jest wkrętka):

Włosy są zrobione z czesanki wełnianej. Głowa ma długość niecałe 4 cm (bez włosów na dole), czyli jest mniejsza niż na zdjęciu. Może zrobię z niej naszyjnik, chociaż, szczerze mówiąć, mogłoby byc lepiej, zwłaszcza usta. No nic, będę ćwiczyć dalej :). I polecam Fimo Proffesional Doll Art, dobrze się w niej modeluje, jak w zwykłej Fimo Proffesional.

****************************** 

Wiem, że to trochę dziwna pora na post, ale właśnie zrobiłam sobie przerwę między sprzątaniem i pójściem ze święconką, a robieniem sernika.

A propos wypieków, wypróbowałam nowy przepis, który znalazłam w internecie - ciasteczka z żółtego sera:

Polecam, tylko jak się ma małe jajka, to trzeba dodać dwa, nie jedno, bo inaczej wychodzi sucha masa, która się nie klei i nijak się nie da nic z niej uformować.

Szkoda, że tyle blogów, które lubiłam, zostało usuniętych lub nie są dalej prowadzone :(. Wróciłam, a tu jakos pusto...

Wielkanocno - modelinowe pozdrowienia :D.

Gawial lubi być w centrum uwagi

Hej :).
Już od dawna zastanawiałam się, co ulepić na wyzwanie MMH Szlakami Kultur Indie. Najpierw planowałam zrobić widok z góry na Ganges, ale nie znalazłam w otchłani internetu żadnego zdjęcia robionego z tej perspektywy. Potem pomyślałam o trupie pływającym w Gangesie, ale stwierdziłam, że to chyba lekka przesada xD. Idąc tropem Gangesu pomyślałam o gawialu gangesowym, który, jak głosi Wikipedia, jest dla hindusów zwierzęciem poświęconym bogu Wisznu. Gawial nie kojarzy Wam się z Indiami, prawda? Pewnie nawet do teraz nie wiedzieliście, że coś takiego istnieje (to taki śmieszny gad z długim i chudym pyskiem należący do rzędu krokodyli) ;). Wtedy w mojej głowie zapaliła się lampka: skoro gawial jest tak mało znanym symbolem Indii (i w ogóle jest mało znany), to pewnie jest mu z tego powodu bardzo smutno:

Na pocieszenie dla niego, umieściłam jego głowę na naszyjniku:

Gawial odwdzięczył mi się wypalając błyskawicznie modeliniaka swoim oddechem (taa, bo na pewno krokodyle zieją ogniem xD). Pewnie sobie pomyśleliście, że jestem za stara na pisanie takich głupich żartów. A ja Wam powiem, że jestem za stara, żeby ich nie pisać jak mi przychodzą do głowy, bo po coś chyba uczą w szkole alfabetu, nie? :)
No dobra, odkładamy na bok gawialowe żarty i teraz na poważnie: Tadż Mahal w górnej części jest po to, żeby nie będąc zoologiem i znawcą hinduizmu jednocześnie móc się skapnąć, że chodzi o kulturę Indii. Wykorzystałam do niego imitacje granitu z Cernitu i Premo! (tego ostatniego jest tu tak mało, że prawie go nie widać). Swoją drogą to ciekawe, że pierwszy z nich nie jest w ogóle transparentny, a drugi tak. Zawieszka ulepiona jest na metalowej bazie o średnicy 3 centymetrów. Woda, jak w moich jeziorkach i morskim naszyjniku, jest zrobiona z zabarwionego Fimo Liquid (te farfocle wzięły się stąd, że w prawdziwych rzekach pływa tego pełno) , a gawial przyklejony dla odmiany na Fimo Liquid ;). Śmiesznie, że na tak małej pracy wykorzystałam go do dwóch różnych rzeczy.
A tu macie zawieszkę na mojej wielkiej łapie:

Całe szczęście, że mam narzędzia dentystyczne.

Banner wyzwania, co do tworzenia skłania:

Pozdrawia Was
gawial gangesowy,
co kolor ma niezdrowy
(no, jakby człowiek miał taki kolor twarzy, to chyba byłoby mu mega niedobrze)
:)

Kolejna rozgwiazda i kolejna porcja kawałów

Hej :).
Pamiętacie kolczyki rozgwiazdy sprzed paru postów? Ta jest robiona tak samo i z takich samych rozmiarów koralików, ale ma dwa rządki więcej od tamtych, więc jest trochę większa. Tym razem powstała na zamówienie babci w komplecie do jednej bransoletki i jest zawieszką do naszyjnika:

A teraz kolejne kawały (wcześniejsze znajdziecie TU):

Na przyjęciu chłopak pyta blondynkę:
- Czy mogę prosić do walca?
- Zgłupiałeś? Nie miałeś czym przyjechać?

- Dlaczego bijesz tego małego chłopca?
- Bo nazwał mnie grubasem!
- I co, myślisz, ze od tego schudniesz?

Idąc do szkoły Jaś zobaczył znak drogowy, na którym jest napisane: "Kierowco, nie potrącaj dzieci' i dopisał na nim "Lepiej poczekaj na nauczycieli'.

Koło Fortuny:
- Jak się pan nazywa?
- K jak Krzysztof.
- Litery będzie pan odsłaniał później, na razie proszę się przedstawić.
- K jak Krzysztof.
- Proszę pana...
- No dobra, Krzysztof Kajak.

A propos tego ostatniego kawału: dawno temu publikowałam na blogu poduszkę z malowanym kameleonem i pisałam wtedy, że bardzo chciałabym mieć kameleona jemeńskiego. Jak natrafiłam na ten kawał, stwierdziłam, że nazwałabym go Kajak (wybrałabym samca, bo jest łatwiejszy do oswajania, więc akurat pasuje) ;). Czy K jak Kameleon to nie idealne imię :P?

Miłego wieczoru!

Moje zabawy z beaded balls'ami i Ciuchowisko

Hej :).
Od czwartku po południu do niedzieli wieczorem byłam z rodzicami w górach na nartach, bo wcześniej nie udało nam się pojechać (w tym roku miałam ferie w pierwszym terminie, a wtedy nie mogłam). Spodziewajcie się paru zdjęć i słów na ten temat w jednym z następnych postów.
Jakiś czas temu nauczyłam się beaded balls'ów i dzisiaj pierwszy raz postanowiłam pokombinować z wzorem (postaram się wstawić zdjęcia tych wcześniejszych). Zasiadłam przy biurku w towarzystwie białych i czarnych matowych koralików, a następnie wykombinowałam coś takiego:

 

Razem z zewnętrznymi koralikami kulka ma coś około 1,5 cm średnicy. Podczas robienia pierwszej połówki nie zapisywałam sobie nic, więc jestem zadowolona, że udało mi się zrobić drugą taką samą. Wszystkie cztery elementy (dwa białe i dwa czarne) maja identyczny układ koralików. Jeśli są jacyś chętni na wzór, to mogę go rozpisać :).

Biorę udział w akcji Ciuchowisko w Warszawie, po więcej informacji zapraszam tutaj, jak ktoś z Was będzie, to dajcie znać, żebym wiedziała kogo szukać ;).

Kuliste pozdrowienia od beaded balls'a! :P

Do it again - rzekotka

Hej :)

Jakiś czas temu zobaczyłam u Katalin wyzwanie Do it again i postanowiłam wziąć w nim udział.

Zgłaszam na nie rzekotki z modeliny.

Pierwowzór zrobiłam w wieku 8 - 9 lat, a druga praca powstała w ciągu kilku ostatnich dni (teraz mam 15 lat). Ta stara ma ok. 4,5 cm, a nowa ok. 5 cm. Poprzednia powstała zapewne z Astry, a obecna z Fimo Soft, przy pomocy metalicznych pigmentów (dzięki, Aniu!) i błyszczącego werniksu Fimo (polakierowałam nim oczy). Najprawdopodobniej nowa zostanie naszyjnikiem, a starą odłożę z powrotem do pudełka z moimi bardzo starymi wyrobami, żeby móc jeszcze kiedyś się z niej pośmiać :P.

Kiedy wyciągnęłam pierwowzór na potrzeby wyzwania, to aż mi się głupio zrobiło, jakie okropne prace kiedyś robiłam. Szczerze? Uważam, że jest ohydna i jej wyglądu nie usprawiedliwia nawet mój wiek (jedynie kolor i obłamane nóżki mogę usprawiedliwić kiepską modeliną, z której została zrobiona). Fuj. Normalnie wstyd pokazywać coś takiego na blogu, ale z drugiej strony widać ogromne postępy. Mam nadzieję, że dalej będę się rozwijać. :)

Moja przygoda z modeliną w kilku zdaniach:
Pierwszy raz spotkałam się z modeliną w wieku około 7 lat, wcześniej znałam tylko plastelinę, masę papierową, solną i ciastolinę (której miałam dużą kolekcję ;)). Była to Astra i Koma - Plast. Mając 7- 10 lat lepiłam okazjonalnie (czyli kilka razy do roku). Później odłożyłam modelinę na bok i zainteresowałam się nią w wieku 13,5 lat dzięki mojej koleżance (znowu była to Astra i Koma - Plast). Pół roku później kupiłam moje pierwsze dwie kostki Fimo Soft. Potem (znowu z półrocznym odstępem) dostałam bon do Empiku i kupiłam parę kostek Fimo, dzięki czemu nie musiałam już łączyć w jednej pracy modelin o różnych właściwościach i czasach wypalania. Wtedy też nie zajęłam się modelina na długo. Dopiero od początku tego roku szkolnego zaczęłam więcej lepić i stopniowo dokupowałam sobie modelinę i półfabrykaty. Sami widzicie, że mimo odległości miedzy datami widniejących na wyznaniowym kolażu w sumie nie pracowałam długo z modeliną :).

Skrzydlaty torcik

Hej ;)
Chociaż słodycze lepię rzadko, postanowiłam spróbować swoich sił w torcikach (to moja pierwsza próba). Żeby nie było za nudno, jeden z nich został pocieniowany pastelem i zaopatrzyłam go w skrzydełka. Kropki namalowałam farbą akrylową.

Po raz pierwszy również próbowałam zrobić cieknącą polewę (nie mam zielonego pojęcia czemu jest taka ciemna, fimo liquid pomieszałam z farbą w kolorze ultramaryny, a nie granatowym xD).

Chyba nie jest jakoś bardzo źle? Powstało też trochę zawieszek i koralików czaszek (dla porównania: karabińczyk widoczny na zdjęciu ma wielkość 10 lub 12 mm, nie pamiętam ;)).

No nie. Nie wiem czemu ale na zdjęciach wyglądają dużo gorzej niż w rzeczywistości :(.
Co o tym wszystkim sadzicie?
PS: Niedługo zamierzam zorganizować konkurs więc śledźcie uważnie bloga ;).

Samara Morgan oraz candy u Hamserci i Białej Lukrecji

Hej ;)
Dzisiaj przedstawiam Wam Samarę Morgan (postać z bardzo znanego horroru "The Ring") w wersji naszyjnika. Wiem, ze ma nieproporcjonalnie dużą głowę. To dlatego, że jakoś tak mi się bardziej podoba (wszystkie lepione czy rysowane przeze mnie postacie ludzi/ ludziopodobnych stworów mają za dużą głowę). Od razu zastrzegam, że zawieszka do naszyjnika NIE jest brudna. Przypudrowałam jej trochę sukienkę czarnym pastelem, bo w rzeczywistości (w sensie w filmie :D) Samara jest brudna ;). W razie gdyby ktoś nie wiedział jak wygląda ta filmowa: <klik>

 Powstała jeszcze miniaturowa Samara (później wykorzystałam ją jako zawieszkę do bransoletki ale nie mam zdjęcia :))

 .
 A tu ja w wersji nieco przypominającej Samarę (też mam takie długie włosy jak ona :))  :

Nie wiem czy kogokolwiek to interesuje ale sukienkę mam stąd .
Jeśli chcecie mogę dodać osobny post z jej zdjęciami ;).


A poza tym zapraszam na candy u Hamsterci i Białej Lukrecji . Do wygrania dużo fajnych przydasi :).
Pozdrawiam ;)